وبلاگ نویسی در ردیف محاربه و افساد فی الارض قرار گرفت

در مجلس شورای اسلامی به تصویب رسید.روح الله حسینیان از چهره های قضایی- امنیتی و دوست سعید امامی از طراحان اصلی آن به شمار می رود،و با حمایتی که علی لاریجانی از این طرح انجام داد تصویب نهایی آن نیز قطعی به نظر می رسد.در این طرح اتهاماتی چون راهزنی و تجاوز به عنف،سرقت مسلحانه،اخاذی و رارت برای اوین بار در کنار وبلاگ نویسی و وب نگاری قرار گرفته اند.در این طرح اگر به تصویب نهایی مجلس برسد برای «تاسيس و داير كردن وبلاگ و سايت مروج فساد و فحشاء و الحاد» اتهام مفسد فی الارض و محاربه در نظر گرفته شده که بنابر قانون مجازات اسلامی مجازات آن اعدام است.طاها بذری وبلاگ نویس در پستی با عنوان«می خواهند وبلاگ نویسان را اعدام کنند» ارائه چنین طرحی به مجلس را ردپای خلخالی ها در مجلس هشتم می داند و می نویسد«در لیست جرایم مربوط به حوزه ی امنیت روانی مواردی چون "راهزني، سرقت مسلحانه، تجاوز به عنف، تشکيل خانه فساد و فحشا و قاچاق انسان به منظور سوء استفاده جنسي، شرارت، آدم ربايي به قصد تجاوز يا اخاذي ،هر فعاليت اينترنتي که مروج فساد باشد" به چشم می خورد. در خبر مورد اشاره ذکر شده "ويژگي بارز آن «اعدام» مجرمان به صورت فوري و بدون بخشش است.»او تاکید می کند که در این طرح «نکته ی مهمی که باید به آن پرداخت "هر فعاليت اينترنتي که مروج فساد باشد" است.»طاها بذری می گوید این طرح مجلس سئوالاتی را برایش ایجاد کرده و می پرسد:«- چه فعالیت اینترنتی ای مروج فساد است؟- به چه انگیزه ای درصدند که مجرمان به صورت فوری و بدون بخشش اعدام شوند؟- تعریف فساد در ذهن آقایان چیست؟- آیا کسی که عقاید مخالف خود را در هر حوزه ای در وبلاگش می نویسد مروج فساد است؟- آیا کسی که در وبلاگش اقدام به مثلا افشاگری می کند امنیت روانی جامعه را مختل کرده؟- آیا نوشتن مطالبی پیرامون مقوله های حقوق بشری که با ساختارهای مورد قبول آقایان جور نیست مروج فساد است؟- آیا دفاع از حقوق برابر، آزادی و آزاد اندیشی به معنی تلاش برای ترویج فساد است؟- آیا مثل همیشه تشخیص خط قرمز امنیت روانی جامعه به عهده ی کسانیست که از مشکلات جامعه بی خبرند؟- آیا این 20 قانونگذار، بند جرایم اینترنتی را به دلیل اینکه می خواسته اند خود را بروز به تکنولوژی معرفی کنند گنجانده اند؟»او می نویسد«به فرض اینکه شما منظورتان از فساد در اینترنت پخش تصاویر مستهجن باشد. آیا صرف اینکه به طور مثال یک بیمار جنسی تصاویری را بدون تعقل بر اینترنت گذاشته است، عوض درمان مساله باید آن شخص را اعدام کرد؟»نیک آهنگ کوثر ،وبلاگ نویس و کارتونیست ایرانی نیز در پستی با عنوان«مجازات وبلاگ‌‌ها و وبلاگ‌نویسان تشویشگر» در مورد اتهام پورنوگرافی و الحاد برای وبلاگ نویسان می نویسد«به دلیل نامفهوم بودن و تفسیر پذیری بیش از حد قوانین در ایران، "مجازات اعدام شامل حال دایر کنندگان وبلاگ‌ها و وبسایت‌های پورنوگرافی و همچنین آنهایی که "مروج الحاد" تشخیص داده شوند خواهد شد.»نویسنده وبلاگ تبعیدی عصیانی با اشاره به اینکه « تا چند وقت دیگر انتقاد از سخنان نورانی مقام‌های ایران نیز می‌تواند گسترش الحاد تلقی شود» تاکید می کند«باید نگران بود که انتقاد از تصمیم‌گیری‌ها در ایران، تشویش اذهان عمومی باشد، که البته چنین هم قلمداد شده.»وبلاگ زیر خط نیز در پستی با عنوان«از اعتماد ملی تا اعدام وبلاگ نویسان» می نویسد«۲۰ نماینده مجلس طرح یک فوریتی را جهت مجازات شدید اخلالگران امنیت روانی جامعه ارائه کرده اند که در بخشی از آن ، برای وبلاگ نویسانی که مطالب آن ها با معیارها و دیدگاه‌های رایج درجمهوری اسلامی سازگار نباشند احکام مجازاتی تا سطح اعدام در نظر گرفته شده است ، حال اگر تا به امروز filter ابزار سرکوب نشر اینترنتی و جامعه مجازی بود از این به بعد باید اعدام را هم جزو مجازات وبلاگ نویسی و سرکوب دانست.»او «سانسور و سرکوب» را روشی می داند که درست یا نادرست مسئولین کشور در پیش گرفته اند و «از هر ابزار و ترفندی برای گسترش آن استفاده میکنند ، طرح هایی که در دنیای واقعی بودند در راه رسیدن به دنیای مجازی هستند و امروز فرداست که گشت ارشاد به رنگ آمیزی وب نوشت شما هم گیر بدهد.»نویسنده وبلاگ زیر خط می پرسد«آیا واقعا مشکلات جامعه ما نشر عقاید است ؟»تعیین مجازات اعدام از سوی مجلس شورای اسلامی برای «وبلاگ و وب سایت هایی که مروج فساد وHYPERLINK "http://www.farsnews.com/newstext.php?nn=8704120321" HYPERLINK "http://www.farsnews.com/newstext.php?nn=8704120321"فحشاء و الحاد» باشند در این میان طرفدارانی نیز دارد.وبلاگ دست نوشته های یک انزلی چی در پستی با عنوان«اعدام برای صاحبان وبلاگ ها و سایت های پورنو» متن گزارش یکی از روزنامه ها در مورد طرح مجلس را منتشر کرده و می نویسد«بنده هم به عنوان یک ایرانی از این طرح مجلس حمایت کرده و امیدوارم مثل خیلی از طرحهای به تصویب رسیده در مجلس فقط در قالب یک طرح و یا حرف نبوده و در موقع اجرای آن هم روابط بر ضوابط حاکم نباشد.»